متن بالا یکی از کامنت هام بود البته بدون نام و نشون . من باید خیلی بی انصاف باشم که نفهمم کی این کامنت رو گذاشته .

خطاب به خودت دارم میگم که حتم دارم تموم پستای من رو میخونی تو نه ماسه ای نه صدف تو اصلا رفیق نبودی که بخوای رفاقتت رو با چیزی مثال بزنی . انقدر دروغ گفتی که حتی اینکه دروغ گفته باشی رو هم باور ندارم . ولی من ته دلم هنوز همونم اگه میخوای حرف بزنی اینجوری بی نام و نشون نیا بیا و رو در رو حرف بزن من هنوز...

   تا که دریایی ساخت

             و به عمق دریا باید لز دور شتافت

سایه بان را باید بر سر خورشید زد

     چون که خود میسوزد

وچه زیبا میشد

اگر عادت میمرد

                            و مرض پیش نبود...

(شعله)

تو نگاه اول این داستان جوک بود و خنده دار ولی وقتی به عمقش میری و داستان زندگی اون مورچه ی بدبخت رو تعمیم میدی به زندگی آدم اونوقته که میبینی ابعاد فاجعه خیلی بسیط تر از این حرفاست

خیلی سخته که عاشق باشی با همه وجودت ولی بعد از مدتی بفهمی اصلا اونی که تا حالا دوستش داشتی اصلا وجود نداره .

تو لمسش کرده بودی تو بغلت گرفته بودیش باهاش آینده ساخته بودی یک لحظه نمیتونستی تصویرش رو از توی ذهنت بیرون کنی... ولی همه اینا دروغ بوده اون اصلا وجود نداشته

میگید نمیشه ولی من میگم دیدم به چشم . خیلی سخته خیلی... دلم به حال مورچه میسوزه چون کاملا میفهممش

توی یه رابطه از هر نوعی که میخواد باشه بدترین آفت دروغه آفتی که همه ی مزرعه عشق من رو از بین برد...

من که هرچی دیدم ازت فقط پستی بوده . تو ثابت کردی که پستی حد و اندازه ای نداره تو ثابت کردی که بویی از شرم و حیا نبردی . تو ثابت کردی اونی نیستی که همه فکر میکنند

الحق که در جوانی پاک بودن کار پیغمبر بود و بس . شاعر میگه "گر جوانی جامه ی بد نامی است    من عطایش بر لقا بخشیده ام" نفست حق شاعر ولی کو ؟ کجاند امثال تو ؟ کجاند اون جوونایی که پی سیره ی پیغمبرشون باشند؟

روی سخنم با شخص خاصی نیست هممون همینجوریم خدا به دادمون برسه من یکی که جوونی اگه ارت رد شدم بکشنم سراغت رو نمیگیرم ...

........................................................................................................................................

پی نوشت : الان فقط به تو ام آقای ا.ر درسته ما همه پستیم ولی تو دیگه داری شور رو از مزه میبری . یکم به خودت بیا آدم شو .پس فردا جواب این کارات رو نمیتونی بدیا

دورانی که در آن قیام های متعددی اعم از تاثیر گذار و بی تاثیر شکل گرفت فیام هایی چون نهضت تنباکو . ۱۵ خرداد ۱۷ شهریور ۲۲ بهمن ۳۰ خرداد ۶دی و بلاخره ۲۵ بهمن اما آیا میتونیم ۲۵ بهمن رو یک قیام تاثیر گذار بدونیم؟؟؟

این قیام در پی پیروزی دومین انقلاب عربی و برکناری مبارک و به دعوت دو تن از رهبران مخالفان شکل گرفت . حرکتی که به گفته مخالفان در حمایت از بهار عربی بود.

 در پی این تظاهرات دو تن از جوانان کشته شدند جوانانی که حکومت آنها را بسیجی و مخالفان از خود می دانستند .

ثمره ی مهم دیگر این قیام دستگیری رهبران مخالفان بود و در نهایت بازگشتن مخالفان به موضع سکوت.

اما آیا واقعا هدف از این حرکت چنین دستاورد هایی بود ؟

آیا حکومت بعد از ۲۵ بهمن بر آتش خشم مخالفان خاکستر ریخته یا واقعا طبق ادعای خود آن را خاموش کرده ؟

آیا پایان این قیام های بعضا نا فرجام شکست کامل است یا پیروزی و یک انقلاب دیگر ؟

و اصلا آیا اوضاع ایران تنها با یک انقلاب درست میشود؟

........................................................................................................................................

پی نوشت : ما هم معتقدیم که یه روز خوب میاد اما ای کاش اون روز رو ببینیم

یه نفری که من همیشه حامیش بودم امروز خودش رو خراب کرد و کاری کرد که نه تنها حمایت من بلکه حمایت بسیاری از مردم ایران رو از دست بده

گلشیفته فراهانی امروز کاری کرد که نه فقط مغایر شان اسلامیش بود بلکه اصل ایرانی بودنش رو هم زیر سوال برد

روی سخنم امشب با تو گلشیفته

ما هم از این وضع ناراضیم ما هم خفه شده ی این خفقانیم ما هم موافق اعتراض به روش های مختلفیم اما هر چیز اصولی داره  این رسم اعتراض نیست

دلیلی که تو امروز برای حرکت ناشایست خودت اوردی برای هیچ کس قابل قبول نیست

تا دیروز توی ایران همه  از تو به عنوان یه هنرمند مردمی که به دلیل فشار خفقان از ایران رفته یاد میکردند اما امروز... من کسی رو ندیدم که از این کار تو تشکر کنه

و یه هشدار بهت میدم هیچ وقت سعی نکن خودت رو با کسایی مثل ندا هدا صانع... و حتی استاد شجریان مقایسه کنی

اگه یه نفر رو که دوست داری دیگه نبینی سخت تر یا برای آخرین بار ببینی ؟

وقتی که قرار باشه دیگه نبینیش همش پیش خودت میگی ای کاش میشد یک بار دیگه فقط یک بار برای آخرین بار می دیدیش اما غافلی از این که دیدار آخر بار ها از هرگز ندیدن سخت تر و قتی که بدونی اون دیدار آخریشه

کلمه آخرین امید رو از آدم میگیره و زندگی بی امید...

شاید یه نفر به نون شبش محتاج باشه ولی من که نباید نون نخورم شاید یه نفر مریض باشه من که نباید از سلامتیم محافظت نکنم شاید یه نفر کلی بد بختی داشته باشه من که نباید به خاطر اون دست از زندگی بکشم و به وضعیت نه چندان خوب خودم رضایت بدم

درسته که بعضی از ملتها از ما بیچاره ترند درسته که رهبر کره دیکتاتور بزرگیه درسته که توی کوبا نمی شه ماشین خرید درسته که توی سومالی مردم گشنه اند درسته که توی افقانستان امنیت نیست و....

اما همه ی اینا دلیلی بر خوبی شرایط ما نمیشه . ما برای بزرگ شدن باید خودمون رو با بزرگا مقایسه کنیم .

تا زمانی که افتخار ما قدرت اول در خاور میانه بودن باشه ما نمی تونیم پامون رو از خاور میانه فراتر بزاریم

ملت حواستون کجاست ؟؟؟.....

کوروش بزرگ مرد جهان داره مارو نگاه می کنه .من که روی نگاه کردن بهش رو ندارم...

یه ایمیل برام اومد دلم نیمد که شما نخونیدش جالب و مفید با عنوان بالا.